Irzhavets

Na wschodnim brzegu zbiornika rzeka Irżawiec wpada do jeziora niewielką, ale wyraźną zatoczką. Woda jest spokojna, brzeg porośnięty jest trzcinami i wierzbami, a między krzewami kryją się ciche cieśniny. To jeden z punktów trasy, gdzie wyraźnie widać, jak dolina rzeczna przechodzi w otwartą taflę Supoja.

Wiosną nad płyciznami śpiewają trzciniaki, przy brzegu pracują pliszkowce, a na otwartych fragmentach trzymają się kaczki i łabędzie nieme. Jesienią przechodzą stada mew i rybitw, a na płytkiej wodzie stoją czaple siwe. W spokojną pogodę można tu wygodnie obserwować z jednego miejsca, nie odchodząc daleko od drogi.

Praktyczne wskazówki

• Najciekawiej wiosną i jesienią, gdy na płyciznach zatrzymują się ptaki przelotne.
• Brzeg miejscami zarosły. Otwarte odcinki przy ujściu dają najlepszy widok na wodę.
• Idź powoli i słuchaj zarośli. Drobne ptaki często zdradzają się głosem.

Najlepszy sezon: Kwiecień–maj i sierpień–październik