Rajkowszczyzna

Przy Rajkowszczynie mała rzeka powoli płynie przez trzciny i zarośla ku szerszemu akwenowi. Brzegi są niskie i miejscami porośnięte wierzbami, a między krzewami kryją się ciche cieśniny i płytkie zatoczki. To spokojny punkt na wschodniej stronie jeziora, gdzie dolina rzeczna jest jeszcze wyraźna obok wielkiej wody.

Wiosną w trzcinach śpiewają trzciniaki, nad płyciznami krążą mewy, a przy wodzie trzymają się kaczki i brodzące ptaki. Czaple siwe stoją na płytkiej wodzie, nad cieśninami przelatują rybitwy. Jesienią, gdy poziom wody opada, zatrzymują się tu ptaki przelotne przed dalszą drogą na południe.

Praktyczne wskazówki

• Najciekawiej wiosną i jesienią, gdy na płyciznach zatrzymują się ptaki przelotne.
• Brzeg miejscami zarosły. Wygodniej obserwować z otwartych odcinków przy wodzie.
• Idź powoli i słuchaj zarośli. Drobne ptaki często zdradzają się głosem.

Najlepszy sezon: Kwiecień–maj i sierpień–październik