Rezydentsiia
Wzgórze nad południową częścią Wielkiego Supii. Trzciny, zarośla, tereny podmokłe.
Ze wzgórza przy Rezydencji widać szeroką południową część Wielkiego Supija. Dobrze widać, jak otwarta woda przechodzi w trzciny i niskie zarośla wzdłuż brzegu. Wysokość jest niewielka, ale wystarczająca, by objąć wzrokiem akwen i zauważyć ptaki trzymające się dalej od linii brzegowej.
Wiosną nad wodą krążą rybitwy i mewy, na płyciznach stoją czaple siwe i czaple wielkie białe. Często widać tu rybołowa i bielika patrolujących dolny odcinek. Jesienią stada kaczek i łabędzi zbierają się bliżej brzegu, a nad trzcinami przelatują zimorodki. Świt i zmierzch sprzyjają obserwacji drapieżników.
Praktyczne wskazówki
- Najlepiej o świcie i przed zachodem słońca, gdy drapieżniki są aktywne nad wodą.
- Otwarty widok daje przestrzeń. Widać ruch na dalekich płyciznach i na wodzie.
- Na wzgórzu jest wietrznie. Weź ciepłą odzież nawet w chłodne dni.
Najlepszy sezon: Marzec–maj i sierpień–październik
Ptaki tego miejsca
- Bielik Haliaeetus albicilla
- Brodziec piskliwy Actitis hypoleucos
- Czapla biała Ardea alba
- Czapla siwa Ardea cinerea
- Czernica Aythya fuligula
- Głowienka Aythya ferina
- Kormoran Phalacrocorax carbo
- Krzyżówka Anas platyrhynchos
- Łabędź niemy Cygnus olor
- Mewa pospolita Larus canus
- Mewa siwa Larus cachinnans
- Mewa srebrzysta Larus argentatus
- Perkoz dwuczuby Podiceps cristatus
- Rybitwa białowąsa Chlidonias hybrida
- Rybitwa rzeczna Sterna hirundo
- Rybołów Pandion haliaetus
- Śmieszka Chroicocephalus ridibundus
